Yazar: Ertan Mısırlı

bir otopsi masası iki kişilik dilsiz bir kadın yatıyor esmer başında genç kumral bir adam neşteri sıkıştırmış kemikli parmaklarına göğüs kafesini açıyor özenle her çaktığım çiviyle ayrıldım kapından tartmaya vaktim yoktu kalbimdeki ağırlığı utangaç bir rica edasıyla ayaklandı kadın olduğu yere yığılıp kaldı hareketsiz elinde neşter tutan genç adam derin bir uykudaydım uyandım acı bir...

yılanların korkulu rüyâsıdır kan kusan vampir yarasalar, gerçekliğin çamurundan kurtulup kibriyle baş edemez insanın dili.   dünyada kendime bir yer buldum ama dünyanın bir parçasıymış gibi yaşayamadım, yalnız olmasaydım da ölecektim biliyorum içimi acıtıyor bu boşluk doğrusu.   gölgemi gezdiriyorum Doğancılar Parkı’nda bir köpek sanki İkarus’a kadar gider hikayesi, sadece son şiiriniz kadar iyisinizdir yalnızlık...