Soğuk Yazgı (Şiir)

yabancı yüzüyle
kalır insan varlığı kendine
gerçek hangi yüzde?

oluş korkusunu
taşırken soluyor
kemiğin beyazı;
tenin altında
derinliğe doğru büyüyor
kemik,
beyazlığı eksiliyor

beyaz kırığı;
renginin gölgesini
dünya sanması mıdır?

albümde çocukluk fotoğrafları,
çekmecede anahtarlar,
dosyalar, tapular, soy adları
şeylerin sonrakilere
kalışına alışılmış
soğuk yazgı düzeni

biri dünyaya gelir gelmez
değdi toprağa
öteki henüz doğmadan
gömüldü kefensiz

öfke ayrıcalıklı
çok yer kaplıyor,
yüksekten de konuşuyor
bazısının duyulmadan
tükeniyor yumrusu göğsünde

yürekte birikiyor korku,
dehşetin içinde
iktidar
iktidar;
kirli yüzüyle
geçiyor aynalardan!

 

Resim: Adil Salih

Bir Cevap Bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacaktır.