Anesu Sergeant’in anısına 1. Benim oğlum bir yazar, hayhay, ama bana yazmaz zavallı yaşlı annesine. Ölmüş bile olabilirdim şu yirmi sene içinde, bu kemik beyazı koltukta otururken. Polisiye roman. Suç kazandırıyor, anne, demişti. Sadece kitaplarda. Hayattaysa üstüne iki kat daha ödersin, bahisi kapatamaz, günahtan arınamazsın. Yanlış yaptım oğlana, Ollie, Oliver. Oliver Robson. Duymuş muydun...
Son Yazılar:
Tansık (Şiir)
Doğum Sancısı (Şiir)
ARMAGEDDON: SONLA BAŞLANGICIN BULUŞMA NOKTASINDAKİ YIKIM
AŞK: KALPTEN BEYNE, PAZARDAN SANATA
Stela Vasileva’nın Construction Time Sergisi
boş ayna (şiir)
intro. outro. (şiir)
SEVİLEN KADIN, GÖRÜNMEYEN HAYAT: ADİLE NAŞİT’İ YENİDEN OKUMAK!
Sergi: “Kırmızı bir Kuştur Soluğun — Takvim İptal”
Türkiye’de Güzel Sanat Eseri Sahipleri ve GESAM
Koray Feyiz ile Günümüz Şiiri ve Sorunları Üzerine Bir Söyleşi
Sakal
JOHN BERGER’İN GÖZÜNDEN: ŞİİRDE SESSİZ İMGELER
Hasan Sarıtaş Gallery’den Mümin Candaş-Sessiz Döngü sergisi
ELEKTRONİK MÜZİĞİN NERESİNDEN?
Düşünme Üzerine Düşünme – Metacognition Mercek Altında
Nuremberg: Hesaplaşmanın Sıradanlığı
Suskunluk (Öykü)
Hannah Arendt ve Avrupalı-olmayan Halklar Üzerine Trabzansız Düşünmek
Ana Sayfa
Patience Agbabi
