Anesu Sergeant’in anısına 1. Benim oğlum bir yazar, hayhay, ama bana yazmaz zavallı yaşlı annesine. Ölmüş bile olabilirdim şu yirmi sene içinde, bu kemik beyazı koltukta otururken. Polisiye roman. Suç kazandırıyor, anne, demişti. Sadece kitaplarda. Hayattaysa üstüne iki kat daha ödersin, bahisi kapatamaz, günahtan arınamazsın. Yanlış yaptım oğlana, Ollie, Oliver. Oliver Robson. Duymuş muydun...
Son Yazılar:
Özlem Üner Resminde Bakışın İktidarına Karşı Sessiz Direniş
Sordum Denize (Şiir)
Ağaç ve… (Şiir)
yurdu geniştir şiirin
kıs(s)alar… (şiir)
Her Akşam 8’de (Şiir)
“Das Kapital” Neden Sabırlı? Çin Modernleşmesi Perspektifinden ‘Das Kapital’i Yeniden Okumak
Mélenchon ve Teknofeodalizm: Fransız Solu İçin Strateji Nedir?
Kıyamet Şimdi ve Sonra: Yapay Zekâ, Kapitalizmin Nihai Hedefidir
Misale Masal Hicran (Şiir)
akşam (şiir)
kalbim (şiir)
Soğuk Yazgı (Şiir)
Biraz Daha Ev Biraz Daha Sevgili (Şiir)
yüzleşerek (şiir)
Büyük Çiftlik Sahibinin Kızı (Şiir)
bozuk gül (şiir)
Gökalp’lerin Gülsün’e Limon Çiçeği Kolonyası Şiiri
Aşk Üşümesin (Şiir)
Ana Sayfa
Patience Agbabi