Yazar: Hilmi Bitim

yürüdüm yağmurda caddelerde evlerde hayat akşam ışıklarında düşündüm bir insanın bir insana yararı yoksa zararı dokunabilir bir gün ara sokaklarda ışıklar yağmuru öpüyordu evlerde hayatın düz saatleri, televizyonlar konuşuyordu düşündüm düzenin dışına çıkmayınca yaşamadan ölünür bir gün yanımdan bir kadın geçti gözlerini düşürmüş yağmurun aynasında arabalar koşturuyor düşündüm “tek servetimiz görmekse” uyanınca tümüyle uykulardan kalbin...