akşam (şiir)
yürüdüm yağmurda caddelerde
evlerde hayat akşam ışıklarında
düşündüm bir insanın bir insana
yararı yoksa

zararı dokunabilir bir gün

ara sokaklarda ışıklar yağmuru öpüyordu
evlerde hayatın düz saatleri,
televizyonlar konuşuyordu
düşündüm düzenin dışına çıkmayınca
yaşamadan ölünür bir gün

yanımdan bir kadın geçti gözlerini düşürmüş
yağmurun aynasında arabalar koşturuyor
düşündüm “tek servetimiz görmekse”
uyanınca tümüyle uykulardan
kalbin gözleriyle görürsün bir gün

denize vardım denizde yalnız bir fok
ağlayarak bakıyordu sonra gözden yitirdim
buzlar hızla eriyordu, denizin tadı tuzu yok
düşündüm göz ardı edersen gördüğünü
gözlerin çıkabilir bir gün

2006
Resim: Vasily Kandinsky

Bir Cevap Bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacaktır.