yürüdüm yağmurda caddelerde
evlerde hayat akşam ışıklarında
düşündüm bir insanın bir insana
yararı yoksa
evlerde hayat akşam ışıklarında
düşündüm bir insanın bir insana
yararı yoksa
zararı dokunabilir bir gün
ara sokaklarda ışıklar yağmuru öpüyordu
evlerde hayatın düz saatleri,
televizyonlar konuşuyordu
düşündüm düzenin dışına çıkmayınca
yaşamadan ölünür bir gün
yanımdan bir kadın geçti gözlerini düşürmüş
yağmurun aynasında arabalar koşturuyor
düşündüm “tek servetimiz görmekse”
uyanınca tümüyle uykulardan
kalbin gözleriyle görürsün bir gün
denize vardım denizde yalnız bir fok
ağlayarak bakıyordu sonra gözden yitirdim
buzlar hızla eriyordu, denizin tadı tuzu yok
düşündüm göz ardı edersen gördüğünü
gözlerin çıkabilir bir gün
2006
Resim: Vasily Kandinsky


Bir Cevap Bırakın