Her Akşam 8’de (Şiir)

Hücrelerinin ruhlarını terk edip
Sararışını seyrederken
Ahşap döşemeye yayılan
Kanımın,
Hâlâ yerinde olan bilincime
Yaşamayı bir kez daha göze
Aldırabilecek
Heyecanı seninle bulduğum
Yerdeyim.

Bir kâğıt kalem getir.
Daha fazla habersiz
Bırakmayacağım;
Ölümün rahatlığına
Alışmaya başlayan vücudum,
Aklımın ihbarlarını geri çevirdiği için
Henüz başlamadığından seni
Aşkın.

Otur yanıma.
Sakince, şöyle yaz;
Bırak mektubunu
Kucağıma
ve
Çek arkandan
Kapıyı:

“Acele bekle
Sevgili Gabriela
Beni,
Geç kalmak
Üzereyim.”

 

Resim: Temur Köran

Bir Cevap Bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacaktır.