Gece denizde kıpırdanırken
Ve ateş insanları çevresine toplarken,
Derlerdi ki onun güzelliği
Dudaklarda bir ezgiydi.
Ve mum ışığında çok az kişi
Onu fazla gururlu olduğunu düşünürdü,
Çünkü büyük çiftlik sahibinin evi
Ağaçlarından bilinirdi.
Onu gören erkekler
Derin derin içer ve susarlardı,
Kadınlar ise konuşurdu
O her nereye gitse –
Çalınan bir çan gibi
Ya da çekinerek anlatılan bir mucize gibi,
Pazar günüydü
Her haftanın.
When night stirred at sea
And the fire brought a crowd in,
They say that her beauty
Was music in mouth
And few in the candlelight
Thought her too proud,
For the house of the planter
Is known by the trees.
Men that had seen her
Drank deep and were silent,
The women were speaking
Wherever she went
As a bell that is rung
Or a wonder told shyly,
And O she was the Sunday
In every week.
Türkçesi: Murat Erenel
Resim: Tamara Lempicka
Bir Cevap Bırakın