Mirabo Köprüsü’nün altından Sen nehri akar ve bizim aşklarımız sevincin hep acıdan sonra geldiğini hatırlamış olsam ne çıkar Ne olur insin gece çalsın saat Günler geçiyor ben hâlâ aynı yerde * Ellerin ellerimde yüz yüze kalsak akıp giderken kollarımızın köprüsü altında ebedi bakışlarla yorgun kımıltılar Ne olur insin gece çalsın saat Günler geçiyor ben hâlâ...
Son Yazılar:
Bir Cumhuriyet Rönesansı: Alman Hocalar ve Türkiye’nin Entelektüel Direnişi
Nihat Ziyalan Tümceleriyle Dünyayı Resimliyor
Nöbet: Toplumsal eleştirel taşlama içeren bir beden-korku filmi
Amazigh
Agamben’in Dil Devrimi Nesir mi, Şiir mi?
İyiden Harika Hissetmeye Uzanan Yol Üzerine
Sermayenin Zaferi, Demokrasinin Krizi
Niçin doğayla inatlaşmaya devam ediyoruz?
Yönetmen Olamadım, Hegel’i Oynatıyorum
Juan Carlos Onetti: Kasabanın Bağışıklığı
Tinto Brass, Salon Kitty ve ‘Nazi erotikası’
Bir kuşatmayı yarmak adına
Leyla Borovalı’nın İlk Solo Sergisi “İki Dirhem Bir Çekirdek” Offgrid Art Project’te
Cartagena’da Bir Akşam: Bellek, Emperyalizm ve Zaman
Sencer Gülün’ün Kişisel Sergisi Guga Contemporary’de!
Çağdaş Sanat: Sanatın Sonu mu, Değerin Yitirilmesi mi?
Yıldız Ersağdıç: Dekonstrüktif Bir Tasarım Sistematiğine Doğru
Deniz Gökduman’ın Resimlerinde Popüler Kültür İmgeleri
Bir Yangının İzleri Sanatın Tanıklığına Dönüşüyor
Ana Sayfa
GUILLAUME APOLLINAIRE
Yazar: GUILLAUME APOLLINAIRE
Modern Resim Üzerine (1912)
Şayet resmin amacı daima olduğu gibi –göz hazzı olmak noktasında– kaldıysa, izleyiciler bu yeni ressamların yapıtlarında bir tabiat gösterisinde gayet kolayca bulunabilecek keyiflerden daha farklı bir haz aramalıdır. İlk olarak 1 Şubat 1912’de Les Soirées de Paris dergisinde başmakale olarak yayınlanmıştır. Les Soirées de Paris (1912-1914) kısa yayın hayatında, döneminin en önemli avangart dergilerinden biridir....

