Dilimlediğimiz anlar bütününde öğrenilen bir şey mi? Geçmiş bizden sonrası, biz gelecekten önce. Nitekim hepsi anne karnından düştükten sonra. Peki ya geçmiş ve gelecek yoksa, şimdiye mahkum bir trende sadece yol alıyorsak. Sırf oyun oynama sevdasıyla yarattığımız onca hikayede daima koşarken, belki de durduğumuz anlarda kavradıklarımızdır zaman. Kim olma arayışı içinde bilinmeyenlerin bize öğretme potansiyelinin...
Son Yazılar:
‘Türk Sanatının Dört Ustası Gallery Duende’de Buluşuyor’
Çepo’nun yeni sergisi ‘Snowblind’ Zilberman İstanbul’da
Başkası: “Ekrandaki Ben”
BİR ZARFIN HATIRLATTIKLARI: TAN GAZETESİ, AYDINLAR ve SESSİZ BİR BASKIN
PERDE AÇILIRKEN: İNSANIN KENDİNE BAKIŞI
Yayınevi Emekçileri ve Dayanışma: Hangi Yayıncılar Birliği?
Anlatısal Bir Proje Olarak Demokrasi ve İç Sömürgecilik
GALERİLERİN SATIŞ İÇİN SANATÇILARIN ALGORİTMASINI OLUŞTURMASI
#eklitera Mart Şiir Seçkisi
MÜZE, MELANKOLİ, BURUKLUK YA DA ÇALMA, AŞIRMA, ARAKLAMA EYLEMİ ODAĞINDA MASUMİYET MÜZESİ
YABANCILIĞIN ETİĞİ: ERTAN MISIRLI’NIN ŞİİRİNDE DEĞİŞİM, İNSAN VE TOPLUM
James Monroe’nun Çiti ya da Donroe’nun Altın Varaklı Balyozu Arasında
gün batımı (şiir)
ÇUHA (ŞİİR)
Aedh* Sevgilisinin Ölü Olmasını Diler (Şiir)
Truva: Heinrich Schliemann Kahraman mı? Sahtekar mı?
Altın Ayı ödüllü “Sarı Zarflar”, Cuma günü sinemalarda
Bunları Duymalısın Pan (Şiir)
Dikilitaş (Şiir)
Ana Sayfa
Zuhal Kayam
