KOMANDOKARA (ŞİİR)
  1. FASİKÜL

AMA DÖNEBİLİR Mİ GÖĞE DEĞMİŞ BİRİ

 

Gece uykunun pulluğunu aradım aradım

Saçlarını taradım saatların uyuyamadım

Yıldızları saymaktan

 

I.

Göğsümde bir nişan gibi taşıyordum yâremi

Âşık olmak vurulmakla eş, ondan yârelendim

Güneşin altında her şey gölgesiyle var

Kalb gözlerin gördüğünden fazlasını duyar

Bir adım attım bilmeden ve açıldı sonsuzluk

Bir adım daha: Yol yolcusunu çağırır

Bütün bu sonsuzluk içinde bir adım nedir ki

Yol bazen yolcuyu yola çeviren sır

Âşık olmak vurulmakla eş, ondan pârelendim

Yâre değil yâreme yazdım her sözü, şarkımı

Ay göğün incisi, gözü gecenin, gözcüsü

Ne ceylandım ne geyik, kaçtım en derin rüyama

Ama dönebilir mi göğe değmiş biri

Ağırlığını taşıyabilir mi kanının, kaybının

Masumiyetinin kopartılmış kanatlarıyla

Rüzgârın unuttuğu o şarkılı kuş

Bir Cevap Bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacaktır.