her şey tam da olması gerektiği gibi şehrin kalabalığında dağılan saçlarım terli avuçlarım ve kızlığım ucuz şarkılar metalik gri sevgililer ah ne masum ihanetler ne radikal evlilikler herkes kadar yalnızım belki de kuyu beni boşuna sayıklıyor unutmak ne güzel unutulmak da boşveeer dans ettiğim ölüm ellerini kalçamda gezdiriyor her şey tam da olması gerektiği...
Son Yazılar:
Angelina (Şiir)
Leyla Qasim’a (Şiir)
ANNA MELLE’DEN NAUM FAİK’E MEKTUP
Harari’ye 10 Maddelik Manifesto: Marx’ı Okusaydın Bu Yanlışların Hiçbirini Yapamazdın
Külhan (Şiir)
12 Eylül (Şiir)
SANATÇILARIN YENİDEN SATIŞTAN PAY ALMA HAKKI
Ne Kadar Sürerse Sürsün Bitişini Başlatacak Bir İlk Darbesi Vardır Her Asırda Acının (Şiir)
İsa’nın Oltası (Şiir)
veda (şiir)
Yüzünden (Şiir)
KESİK BAŞ KUŞLARI (ŞİİR)
Közü Öpenler (Şiir)
KOMANDOKARA (ŞİİR)
Düşün: sen hangi ağacın kardeşisin? (Şiir)
ALEVLER İÇİNDE BİR TUVAL: SERUPH
Tansık (Şiir)
Doğum Sancısı (Şiir)
ARMAGEDDON: SONLA BAŞLANGICIN BULUŞMA NOKTASINDAKİ YIKIM
Ana Sayfa
Nilüfer Altunkaya
