Parazit, bize bir şeyleri (Yoksulluğun, sınıf çatışmaların yeni göstergeleri) nasıl şık yapılacağına dair son derece öğretici örnekler sunan bir film. Üstelik bu alandaki meziyetini öğretme iddiası ve şehvetinden feragat ederek sağlıyor. Öğretme ve aydınlatma iddiasından arındırılan alan, estetiğin en iyi neşet edebileceği alandır zira. Öğretmenin buyurgan yapısının sanat eserinin kendine has dokusuna vereceği nahoşluğun farkında...
Son Yazılar:
Birbirinden Razı Yıldızlar
Kartalın Kayası, Suyun Kanı
Suat Taşer’den Bir Ben Bir Yokuş
Hayatın Ebesini…
Bir Duruşun Gerçek Hikâyesi “Terzi Fikri” Kartal’da
Pera Müzesi’nde Tablolar Arasında Bir Caz Buluşması
Türkan Silay Rador’dan İstanbul’a Resimler
Köpük, Öfke ve Yeni Sağın Yükselişi
Bir Cumhuriyet Rönesansı: Alman Hocalar ve Türkiye’nin Entelektüel Direnişi
Nihat Ziyalan Tümceleriyle Dünyayı Resimliyor
Nöbet: Toplumsal eleştirel taşlama içeren bir beden-korku filmi
Amazigh
Agamben’in Dil Devrimi Nesir mi, Şiir mi?
İyiden Harika Hissetmeye Uzanan Yol Üzerine
Sermayenin Zaferi, Demokrasinin Krizi
Niçin doğayla inatlaşmaya devam ediyoruz?
Yönetmen Olamadım, Hegel’i Oynatıyorum
Juan Carlos Onetti: Kasabanın Bağışıklığı
Tinto Brass, Salon Kitty ve ‘Nazi erotikası’
Ana Sayfa
Selim Baran
Yazar: Selim Baran
Yazı
