Yazar: Erol Özyiğit

  çünkü gecede bekleyen kırgın nehirlerden kin taşları topladım göç yolunda kalana. kanımı kamaştıran karanlığın küfranı  oldum.   çünkü pıhtılaşan hüzünlerin aynasına  çevirdim yüzümü. gözlerimi karanlığa alıştırır gibi sesledim ölümü, ey benden yeni acıdan eski ölüm beni kargışla.   çünkü ben bu plastik çağın yalnızı  değilim   Kapak: Bora Başkan