Bir süre önce edebiyat bilgisine güvendiğim bir yakınım Zülfü Livaneli’nin Son Ada* kitabıyla ilgili fikrimi merak ettiğini söyleyerek benden kitabı okumamı rica etti. Kitabı alıp okumaya başladım ama birkaç bölüm ilerledikten sonra duraksadım. Son Ada bana yıllar önce sahafta bulup okuduğum Ephraim Kishon’un Tavuk Kümesinde Tilki*’sini anımsatmıştı. Kütüphanemden Tavuk Kümesinde Tilki’yi alıp iki kitabı paralel...
Son Yazılar:
Birbirinden Razı Yıldızlar
Kartalın Kayası, Suyun Kanı
Suat Taşer’den Bir Ben Bir Yokuş
Hayatın Ebesini…
Bir Duruşun Gerçek Hikâyesi “Terzi Fikri” Kartal’da
Pera Müzesi’nde Tablolar Arasında Bir Caz Buluşması
Türkan Silay Rador’dan İstanbul’a Resimler
Köpük, Öfke ve Yeni Sağın Yükselişi
Bir Cumhuriyet Rönesansı: Alman Hocalar ve Türkiye’nin Entelektüel Direnişi
Nihat Ziyalan Tümceleriyle Dünyayı Resimliyor
Nöbet: Toplumsal eleştirel taşlama içeren bir beden-korku filmi
Amazigh
Agamben’in Dil Devrimi Nesir mi, Şiir mi?
İyiden Harika Hissetmeye Uzanan Yol Üzerine
Sermayenin Zaferi, Demokrasinin Krizi
Niçin doğayla inatlaşmaya devam ediyoruz?
Yönetmen Olamadım, Hegel’i Oynatıyorum
Juan Carlos Onetti: Kasabanın Bağışıklığı
Tinto Brass, Salon Kitty ve ‘Nazi erotikası’
Ana Sayfa
Eren Ergün
